ÖFKE…
Bianet‘de okudum “Erkekler Kasım Ayında 28 Kadın Öldürdü” diye. Şaka gibi bir şey bu. Türkiye genelinde ve sadece Kasım ayında 28 kadın (daha fazla olma ihtimali de yüksek elbette) ne demek? Ah şu kadınların erkek gözündeki yerleri, ahhh… Ah şu cehaletin insanlara ettikleri…
Kimileri şiddetli geçimsizlikten dolayı dövülür ya da öldürülür. Ki- kim bilir ne vaatlerle sonrasında canını yakacak/alacak olan kişi ile evlenmeyi istemiş ya da kabul etmiş ve başına gelebilecekleri tahmin bile edememiştir.
Kimileri tecavüze uğrar, öldürülür. Seks makinesidir ya kadın. İsteyen erkeğe vermek zorundadır. Aksi halde isteyen, istediğini zorla da olsa almasını bilir. Önce istediğini, sonraysa çoğu zaman “Canını”…
Kimileri töre cinayetine kurban gider. Akrabası veya ailesinin öngördüğü kişi ile evlenmeye zorlanır ve şayet kabul etmezse, ya evlenmeyi reddettiği kişi ya da yine ailesi tarafından öldürülür. Aileler burada “Tanrı” konumundadır çünkü kaderini belirlerler kız çocuklarının. Baskı ve dayatma altında yaşatır, baskı ve dayatmalarına karşı gelindiği takdirde ise “Bunu sen istedin” diyerek törenin emrettiği şekilde hayatlarına son verilir. Töre, eşittir “Cahillik, cinayet”…
Bir de bazı durumlarda şiddet veya ölümle cezalandırılan kişilerin bu saçma ve hazin sonu hak ettiğini düşünen namus budalaları vardır hani, her şeyin iki bacak arasında olduğunu sanırlar. İşte bu kişilerin yeryüzünde olmalarının insanlığa hiç bir faydaları yoktur. Beyinleri yerine başka tarafları ile düşündüklerine inanmışımdır daima.
Yasalarda erkeklerden yana nasılsa, herif vuruyor öldürüyor sonra hâkim soruyor “Neden yaptın?” “Tahrik etti beni hâkim bey, dayanamadım öldürdüm. Pişmanım ya da değilim”… Ve tahrik varsa işin içinde (ki çok komik bu tahrik konusu) ceza yok denecek kadar az verilir katil kişisine. Hatta ödül gibi bile algılanabilir bu ceza. Düşünsenize bir insanın hayatını bitirmiş, yok etmiş, öldürmüş, öldürmeden önce bir de feci halde canını yakmış dövmüş vs. ya da tecavüz etmiş ama aldığı ceza “tahrik” söz konusu diye 3 ya da 5 yıl… Bu ödül değildir de nedir? “Bir dönüm bostan, yan gel yat Osman”…
Kısacası toplumun (yazık ki) büyük bir kesiminde kadın “Asalak, gereksiz, işe yaramaz, konuşmaya veya yaşamaya hakkı olmayan, cezalandırılası varlık” olarak nitelendiriliyor. Sizce bunlar kadınları yeterince niteliyor mu?
Ve neden kadınlar kendilerine ait nitelikleri kendileri belirleyemiyorlar?
son sorduğunuz soruya j.p.sartre’ın deneysel çalıştığı ne kadın ne filozof yahut hem kadın hem filozof olan simon de beauvoir’ın sözüyle (aklımda kaldığı kadarıyla) yanıt vereyim: “kadın anne olabilir, tanrıça olabilir, karı, büyücü ve daha birçok şey olabilir ama asla kendisi olamaz!” ne dersiniz,pek haksız değil değil mi?